درد بی درمان ترافیک در همدان

0

*حسین زندی

*سردبیر

آن‌چه تاکنون مدیران شهری و برنامه‌ریزان برای کاستن ترافیک شهر همدان انجام داده‌اند تاثیر چندانی در حل این مشکل نداشته است. در واقع عملکرد آن‌ها به جای کاستن ترافیک به انتقال ترافیک از نقطه‌ای به نقطه دیگر انجامیده است.

پل‌های روگذر و زیرگذری که در شهر همدان ساخته شده در ساعاتی از شبانه‌روز ترافیک را انتقال می‌دهند. به طور مثال پل‌های خواجه رشید و تختی هر روز عصر ترافیک امامزاده عبدالله (ع) و میدان پروانه‌ها را به میدان آرامگاه بوعلی انتقال می‌دهند. این دور باطل در حوزه‌های دیگر شهری نیز به چشم می‌خورد. در کنار تعریض معابر افزایش تراکم و سطح اشغال را در ساختمان‌سازی می‌بینیم در واقع تعریض خیابان به افزایش جمعیت منجر می‌شود و افزایش جمعیت در هر نقطه به افزایش تعداد خودرو می‌انجامد و در نتیجه ترافیک بیشتر می‌شود. گفته می‌شود هر ماه حدود ۱۵۰۰ خودرو در شهر همدان پلاک می‌گیرند، این حجم از خودرو در کجا آمد و شد دارد و در کجا پارک می‌شود؟ مگر نه این است که در همین معابر موجود رفت و آمد می‌کنند؟

رشد عمودی شهر و نبود برنامه‌ریزی برای کنترل وضعیت ترافیک، همچنین افزایش تعداد خودروها خبر از آن دارد که در سال‌های آینده خیابان‌های شهر همدان قفل خواهد شد و رفت و آمد در آن دشوارتر از امروز به نظر می‌شود. بنابراین امروز اگر مسئولان و تصمیم‌گیران این هشدار را جدی نگیرند در آینده نمی‌توانند معضل بزرگی به نام ترافیک را حل کنند.

مسئولان شهری یاد گرفتند با راه‌حل‌های کوتاه‌مدت صورت مسئله را پاک کنند به مسئله اصلی نگاه نمی‌کنند. امروز باید شهروندان مسئله حل ترافیک را به یک مطالبه عمومی تبدیل کنند و از مدیران بخواهند که از طریق دانش شهرسازی و راه‌های علمی این معضل را برطرف کنند وگرنه مسئولان همچنان به راه‌حل‌های کوتاه‌مدت بسنده می‌کنند.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.