سهم ناچیز هگمتانه از ثبت جهانی
حجت محمدی
شش مرداد سال هزارو چهارصدو سه محوطه باستانی هگمتانه با تلاش بسیار زیادی به ثبت جهانی رسید. تلاشی که بدون همراهی مردم، فعالان فرهنگی و رسانه به نتیجه نمیرسید. ثبت جهانی محوطه تاریخی هگمتانه تاییدی بر تمدن غنی این کهن دیار است و امروز سالگرد این دستاورد ارزشمند. اما به نظر میرسد مدیران و مسئولان بعد از یک سال همچنان سرمست آن هستند و هیچ برنامه دیگری جز افتخار به آن ندارند. پیش از ثبت جهانی و پس از بازدید ارزیاب یونسکو بدون اینکه تکلیف ارزیابی روشن
باشد، به یکدیگر لوح تقدیر دادند؛ پس از ثبت هم لوح تقدیرهایی توزیع شد. احتمالا روز شش مرداد تا سالها قرار است روز یادآوری و خوشحالی باشد، بدون هیچ دستاورد دیگری. وقتی تخصص و کارآمدی جایش را به رابطه و سیاسیبازی بدهد بیش از این هم نمیتوان از مستاجران سیستم بروکراسی انتظار داشت. ای کاش
عزیزان گزارشی هم از اثرات مثبت ثبت جهانی محوطه تاریخی هگمتانه به جامعه محلی بدهند. جامعه محلی که با جان و دل پای کار آمدند به امید اینکه رونقی بر کار و کسبشان بیاید. چرا کسی از ظرفیتهای جدید گردشگری شهر همدان در پی ثبت جهانی محوطه تاریخی هگمتانه چیزی نمیگوید؟ چند واحدصنفی در پیاده راه اکباتان با رویکرد صنایع دستی و گردشگری
فعال شده؟ چرا پس از یک سال گزارشی درباره تاثیرات فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی این مهم نمیدهند؟ راستش وضعیت فعلی مرا به یاد دانشجویی میاندازد که چند سال از عمرش
را برای کسب نمرات عالی تلاش میکند تا با معدل عالی فارغالتحصیل شود و یک شغل مناسب و در خور تلاشش پیدا کند و به اصطلاح عاقبتبخیر شود. اما بعد از دریافت مدرک متوجه میشود، پیدا کردن شغل نیاز به عواملی بیش از مدرک تحصیلی با معدل عالی دارد. توسعه گردشگری و ایجاد اقتصاد پایدار به عواملی فراتر از سند ثبت جهانی محوطه باستانی هگمتانه نیاز دارد. توسعه نیاز به برنامه دارد، برنامه نیاز به خواست و همت برای حرکت به سوی توسعه دارد.
حرکت به سوی توسعه به یک راهبر و مدیر نیاز دارد. یک مدیر برای حرکت به سوی توسعه براساس برنامه و اهداف تعیین شده، نیاز به توانمندی و کارآمدی دارد. حال باید دید گیر کار کجاست که بعد از یک سال ما هنوز برای ثبت جهانی محوطه تاریخی هگمتانه خوشحالیم بدون اینکه دستاورد خاصی از این مهم کسب کرده و یا برنامهای برای آن داشته باشیم.