کسانی که از اجرا نشدن کنار گذر غربی سود میبرند
حسین زندی
کنارگذار غربی همدان یکی از طرحهای مهمی است که در صورت اجرا شدن، بخشی از مشکلات ترافیک شهری را حل خواهد کرد، اما یک نماینده فاصله این پروژه با زادگاهش را بهانه قرار داده و از اجرای آن جلوگیری کرد. از سال گذشته دومین نماینده شهر نیز به جرگه مخالفان کنارگذر غربی پیوست و ایجاد کمربندی از مسیر فرودگاه همدان به شهر مریانج را به عنوان جایگزین این طرح مطرح کرد.
اصرار و مخالفت با چنین طرحی بسیار عجیب است. آنها مهمترین علت مخالفت را آورده مالی و توسعه شهر همدان قلمداد میکنند اما غیر از فروشندگان «نونوسیب» نان و سیبزمینی پخته شده و چای چه کسانی از ورود کامیونهای سنگین و این حجم خودرو به شهر همدان سود میبرند؟ آیا این فروشگاههای نان سیب زمینی و چای فروشیها و حتی تعمیرگاههای خودرو را نمیشود در حاشیه کنارگذر غربی ایجاد کرد؟ در واقع نمایندگان همدان منافع عمومی شهر و کشور را قربانی چند چای فروش و تعمیرکار کردهاند.
اگر ورود کامیونها و خودروهای ترانزیتی به شهر قرار بود تحولی در همدان ایجاد کنند با گذر سالیانه دهها میلیون کامیون و خودرو از درون شهر همدان، این شهر توسعه یافتهترین شهر کشور میشد. بنابراین بهانه درستی برای رشد و توسعه شهر نیست.
گفته میشود با ایجاد کنارگذار غربی به طور متوسط نیم ساعت مسیر سفر غرب به شمال کوتاهتر خواهد شد. افزون بر صرفهجویی در وقت، مصرف سوخت به تعداد کامیونها و خودروهای سبک و سنگین کمتر میشود. همچنین ترافیک، تصادفات و قربانیان جادهای بهویژه در درون مسیرهای شهر همدان کاهش پیدا خواهد کرد. به گفته کارشناسان گاهی حدود ۴۰ درصد از خودروهایی که در همدان تردد میکنند، ضرورتی برای ورود آنها به شهر نیست و میتوانند از کنارگذرها بگذرند.
علاوه بر موضوع آرامش شهروندان در صورت کمتر شدن ترافیک، بحث قربانیان جادهای بسیار مهم است. نمیدانم پاسخ نمایندگان در قبال قربانیان جادهای که به دلیل مخالفت آنها اتفاق میافتد، چیست؟ آیا وجدان آنها راحت است؟
اخیراً استاندار همدان هم به این موضوع ورود پیدا کرد و از ضرورت ادامه روند تکمیلی کنارگذار غربی سخن گفت. اما در حد سخن و حرف باقی ماند و تاکنون هیچ اراده و کار عملی برای اجرای آن از سوی استانداری و اداره مربوطه دیده نشده است.
کارشناسان مهمترین موضوع را در بحث جایگزینی کمربندی به جای کنار گذر موضوع ارزش افزوده زمینهای مسیر پیشنهادی نمایندگان میدانند و گرنه هیچ عقل سلیمی یک معضل را به معضل دیگر حل نمیکند.