*حسین زندی
*سردبیر
خودخواهی انسان انتها ندارد. به ویژه انسان امروز که برای منافع شخصی دست به هرکار ناروایی میزند. از کوهخواری، زمینخواری، جنگلخواری و ساحلخواری تا رودخواری پیشه برخی از افراد سودجو شده که بدون در نظر گرفتن مسائل اخلاقی به منافع عمومی شهروندان دستدرازی میکنند.
نخستین تمدنها در کنار رودخانهها و چشمهها شکل گرفت و انسان متمدن در کنار آب استقرار پیدا کرد، اما همیشه به مباحث ایمنی و حرمت به آب اهتمام ورزید و از حد و حریم خود عبور نکرد. اما با تثبیت مالکیت، زیادهخواهی انسان نیز فزونی گرفت. حتی آموزههای مذهبی مانند حلال و حرام هم نتوانست از این زیادهخواهیها جلوگیری کند و این موجود دوپا همه روزه به تجاوز به حریم دیگران به ویژه در طبیعت ادامه داد.
یکی از نمونههای مهم تجاوز به حقوق دیگران رودخواری است. در واقع یکی از نمودهای این سودجویی در تعرض به حریم رودخانهها و قناتها دیده میشود.
بسیاری از افرادی که در کنار رودخانهها، باغ یا زمینی دارند، رودخانه و حریم آن را نیز به ملک خود الحاق کرده و بدون در نظر گرفتن حقوق عمومی مردم از آن بهره میبرند. یکی از نمونههای این تعرضها، رودخانه گنجنامه یا عباسآباد است که در نیم قرن اخیر توسط برخی باغداران مصادره شده است.
از دو سال پیش با پیگیری فعالان محیط زیست و رسانهها، مسئولان استانی و شهری متوجه این رودخواری شدهاند و پیگیریهایی برای بازگرداندن عرصه و حریم رودخانه گنجنامه به فضای عمومی انجام شده است. هرچند تاکنون به نتیجه نرسیده، اما فعالان مدنی استان و اهالی رسانه انتظار دارند در فضای فعلی که قوه قضائیه پیگیر مسئله کوهخواری، جنگلخواری و آزادسازی حریم و سواحل دریاهاست، در همدان نیز شاهد پیگیری عاملان این تعرضها باشند و از نهادهای قضایی و حاکمیتی انتظار دارند آزادسازی رودخانه گنجنامه را نیمهکاره رها نکنند. فضایی که میتواند به عنوان یک تفرجگاه طبیعی بدون دخالتهای انسانی برای عموم مردم همدان قابل استفاده و بهرهبرداری قرار گیرد، این روزها در اختیار عدهای کمی از باغداران قرار گرفته است.
البته خوشبختانه بسیاری از باغداران به اهمیت موضوع پی بردهاند و آمادگی دارند در مسیر آزادسازی رودخانه گنجنامه پیشقدم شوند، اما اگر امروز از حریم رودخانهها عقبنشینی نکنیم، روزی این رودخانهها به صورت طبیعی طغیان خواهند کرد و انتقام خود را از انسانها و تعرضکنندگان خواهند گرفت. پس بهتر است مسئولان هرچه سریعتر این مسئله را جدی بگیرند و از تعرضکنندگان بخواهند که از موضع خود عقبنشینی کنند و رودخانهها را به مردم یعنی مالکان واقعی آنها واگذار کنند.